close
تبلیغات در اینترنت

مجید جلالی و رویای تبریزی‌ها


ورود به سايت

ورود به سايت

نام کاربری :
رمز عبور :

  • ثبت نام
  • فراموشي رمز عبور
  • موضوعات
    آمار و اطلاعات
      آمار و اطلاعات
        امار کاربران
        افراد آنلاين : 6
        اعضاي آنلاين : 0
        اعضا سايت : 986
        جديدترين عضو سايت
        حسین اکبرپور
        mehran
        حمید رضا
        123
        neimar
        محبوبه عراقی
        valid
        مرضیه احمدی
        arman
        داود
        آمار بازيدها
        بازديد امروز : 235
        بازديد ديروز : 840
        ورودي امروز گوگل : 0
        ورودي گوگل ديروز : 0
        آمار مطالب
        کل مطالب : 1121
        نظرات : 489
        اطلاعات سيستم شما
        اي پي شما : 54.198.103.13
        مرورگر :
        سيستم عامل :


    تبلیغ یکساله
    مطالب جديد
    مطالب پربازديد
    معرفی بهترین سایت هاست رایگان ایران

    استفاده كنندگان از اين هاست ملزم به رعايت قوانين كپي رايت و قوانين جمهوري اسلامي ايران هستند

    براي استفاده از لينك زير ثبت نام كنين

    اول قوانين و مقررات رو بخونين بعد برين صفحه اول و ثبت نام كنين


    http://hostraygan.com/l


     

    مجید جلالی سالهاست که در فوتبال ایران به عنوان یک مربی فکور و یک مغر متفکر شناخته می شود. او در سال های اخیر، دست کم دو بار نزدیک بود که سرمربی پرسپولیس شود ولی چون - به قول خودش - صدایش بلند نبود، مربیگری پرسپولیس را از دست داد.

    جلالی اهل داد و بیداد و هیاهو و قلدری‌کردن نیست. او نه حرف‌زدن لات‌مابانه را بلد است و نه قلدرمابی بلد است. فکور و نجیب و سر به زیر است و مستدل سخن می گوید. به کسی حمله نمی کند و در برابر حملات دیگران هم از کوره در نمی‌رود و عنان ادب از کف نمی دهد.

    مجید جلالی فوتبال را خیلی بهتر از خیلی های دیگر می شناسد. او سال ها در وحدت فوتبال علمی و بی ادعا را پیاده کرد. با کمترین بازیکنان، بهترین بازی ها را ارائه کرد. با پاس قهرمان لیگ برتر شد (1383) و با صباباتری قهرمان جام حذفی (1384).

    جلالی اگر بدشانس نبود و رند و نانجیب بود، قطعاً مربی تیم ملی فوتبال ایران هم شده بود تا به حال. او به عنوان سرمربی، هیچ چیز از علی دایی و افشین قطبی کم نداشت. روزگاری که علی دایی جوانکی جویای نام بود، جلالی به امثال او راه و رسم خوب بازی‌کردن را می آموخت. زمانی هم که افشین قطبی مربی درجه سومی بود در شرق آسیا، جلالی با پاس قهرمان لیگ برتر ایران شد.

    اما مجید جلالی از بخت دایی و قطبی برخوردار نبود. او نه به تیم ملی رسید نه به پرسپولیس؛ ولی با این حال، خودش را طلبکار هیچ کس نمی داند. او با محمد مایلی کهن فرق دارد!

    اکنون که مجید جلالی سرمربی تراکتورسازی تبریز شده است، باید امیدوار بود که نتایجی در خور دانشش‌اش کسب کند تا به جایگاه از دست رفته‌اش در فوتبال ایران، در مقام یک سرمربی و نه یک تئوریسین، دست یابد.

    اگر جلالی با تراکتورسازی تبریز، کار ناتمام قلعه نویی و اولیویرا را تمام کند و سرخ‌های آذری را به قله قهرمانی در لیگ برتر برساند، در سن 57 سالگی جهشی اساسی در فوتبال ایران کرده است، جهشی که می تواند او را به جاهای در خوری برساند که مستحق آنهاست.

    جلالی امسال یکبار دیگر می ‌کوشد تا مربیگری علمی را بر مربیگری غیرعلمی و لمپن‌مآبانه در فوتبال ایران، چیرگی بخشد. آیا او می‌تواند همان کسی باشد که سرانجام رویای تبریزی ها را محقق می کند ؟ 





    مطالب مرتبط
    ارسال نظر براي اين مطلب

    نام
    ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
    وبسایت
    :) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
    نظر خصوصی
    مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
    کد امنیتیرفرش کد امنیتی
    مطالب تصادفی
    آرشيو
    یکسال تبلیغ 30تومن

    خــبرنامــه